فاجعه مقدس

1-      شاید مقدار تلفات و آسیب‌هایی که بخاطر خود ما به دنیایمان‌ زده شده است، از آسیب‌های طبیعی که چاره‌ای نداشته، بیشتر بوده است.

2-      امروزه کاملا مشخص شده است که می‌‌شد از ادامه جنگ بعد از خرمشهر جلوگیری کرد. و اصلا لازم نبود خودمان را با دیوانه‌ای مانند صدام درگیر نگه داریم و از او بخواهیم ما را نابود کند. اما کسانی لازم می‌دانستند جنگ ادامه پیدا کند.

3-      سال 1365 در جنگ را باید یک سال فاجعه‌آمیز به حساب آورد. وقتی دو عملیات کربلای 4 و از آن ناامید‌کننده‌تر کربلای 5 انجام شد؛ به امید و به اسم پیروزی بزرگ، اما در آن، بهترین جوانان این سرزمین قصابی شدند.

4-      سال گذشته را یادمان نرفته که برخی از مسوولین، موضع گرفتند دشمن می‌خواهد به اسم اپیدمی، مردم را از سر صندوق‌های رای پراکنده کند.

5-      وقتی قم که فقط یک شهر است و اصلا مقدس نیست، می‌توانست از بقیه کشور جدا شود و همه امکانات بهداشتی کشور هم صرف بهداشت یک شهر بشود، و این طور تلفات در سراسر کشور منتشر نشود.

6-      وقتی برای تعطیلات عید فطر جاده‌های شمال کشور شلوغ شد و دیگر هیچ کس نخواست با مسلسل، خیابان‌ها و جاده‌ها را خلوت کند؛ و اسمش هم بزرگداشت اعیاد مقدس اسلامی گذاشته شد. انگار اسلام با الواطی در شمال، بزرگ داشته می‌شود.

7-      وقتی حج تعطیل می‌شود. وقتی ماه رمضان و شب‌های قدر محدود می‌شود. اما گنده‌ها نمی‌گذارند محرم تعطیل شود. واضح است که خدا در این میان مطرح نیست؛ نقل‌وانتقالات مالی مطرح است.

8-      وقتی کنکور دقیقا در اول محرم شروع می‌شود، تا تلفات آینده را از نام مقدس محرم دور کنیم و به کنکور نسبت بدهیم.

9-      عقل کسانی که فکر می‌کنند قم مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند بقای جنگ مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند صندوق‌های رای نظام مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند تعطیلات عید ِفطر مقدس است، همان قدر است که فکر می‌کنند محرم مقدس است.
اینها کسانی‌اند که به خدای واحد قهار ایمان ندارند.

نوشته شده در تاریخ 29 مرداد 99    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | نظرات()


آقایان دستمال‌ها

در صداسیما، میزگردی به شدت قدرتمند و چالشی برگزار شده بود. که با حضور سه تن از کارشناسان زبده این سازمان داشتند یکی از مهم‌ترین موضوعات روز جهانی را - احتمالا مدیریت جهان را - بررسی می‌کردند.



به بخش‌هایی از این گفتگو توجه فرمایید:
 - آقای دستمال شماره 2  ، شما مطلب مهمی را اشاره کردید که من ...
- من نگفتم؛ این دستمال شماره 1 بود که گفت. من جواب ایشان را دادم.
- اقایان! آقایان! توجه بفرمایید! همان طور که آقای دستمال شماره 3 فرمودند ما باید به فرمایشات آقای دستمال شماره 2 هم عنایتی بکنیم...
- من خواهش می‌کنم همه آقایان دستمال‌ها از این فرصت استفاده کننند و بتوانند...

گفتگو همچنان ادامه دارد...

نوشته شده در تاریخ 6 مرداد 99    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | نظرات()


تاریخ از آن‌ور

از مجموعه مصاحبه‌های سیاسی-تاریخی این گفتگو با سیدهادی آقا خامنه‌ای جالب به نظر می‌رسد و انبوهی از خاطرات سیاسی بعد از انقلاب از زبان او.
مصاحبه طولانی اما دیدنی است.

نوشته شده در تاریخ 30 تیر 99    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | نظرات()


جنگ دوم جهانی

اگر دوست داشته باشید خلاصه‌ای از وقایع جنگ دوم جهانی را بصورت تصویر متحرک ببینید، این ویدئو جالب است.


مستندات از لحاظ کلی درست است.

نوشته شده در تاریخ 17 تیر 99    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | دیدگاه()


آخرین رییس‌جمهور

پرچم قرمزی که به اهتزاز در‌می‌آمد و چونان علمی مقدس، همه به آن احترام می‌گذاشتند.

این پرچم در یک نظامی دینی نبود. بلکه در نظام ضددین کمونیستی بود که بلند بود. پرچمی مقدس برای نظامی مقدس که به گذشته خود افتخار می‌کرد. و برای آینده خودش برنامه داشت و برای همه دنیا. و آن برنامه را موفق، حتمی، و باز هم مقدس می‌انگاشت. آینده‌ای که از آن کمونیسم است. که اصلا کمونیسم یعنی همین. و این آینده هم از آن ِفقط همین نظام است. این نظام باز هم مقدس: نظام اتحاد جماهیر شوروری.

گرچه ما سالها بعد از نابودی این نظام داریم همه چیز را می‌بینیم. و برایمان آسان است که بدانیم این نظام اصلا چیزی نیست و نبود. اما برای اهالی آن، همه چیز حتمی و باورپذیر بود.

امروز ما می‌دانیم که هیچ نظامی مقدس نیست. اصلا نظام ربطی به قدسیت ندارد. اصلا نظام چیزی نیست. نه نظام شوروی، مقدس بود. نه نظام بازار آزاد در آمریکا. و جالب اینکه این نظام آمریکا هم خودش را مقدس می‌پندارد. به صحبت‌های پیامبران آن، جرج بوش و ترامپ نگاهی بیندازید.

آینده ثابت خواهد کرد که در دنیا، جایی برای برای نظام‌های مقدس نیست. هر نظامی خودش را مقدس بداند، نابود‌شدنی است. چه این و چه آن و چه هرجا.

نظام مقدس، یعنی بر اساس ایدئولوژی بنا کردن یک واقعیت. مثل اینکه بگوییم ریاضیات در خدمت فلان ایدئولوژی! چیز جالبی می‌شود. و شاید زمانی کسانی‌ را به خود مشغول کند. اما با واقعیت نمی‌خواند. ریاضیات در خدمت واقعیات باید باشد. و در نهایت خود در خدمت انسان. مثل اینکه بگوییم هنر در خدمت فلان ایدئولوژی. چیز جالبی می‌شود. و ممکن است زمانی کسانی را به خودش مشغول کند. اما چیز عبثی است. هنر در خدمت واقعیات باید باشد. در خدمت انسان.

نظام‌های حکومتی هم چنین هستند. در خدمت هیچ ایدئولوژی‌ای در نمی‌‌آیند. و بواسطه‌ی آن مقدس نمی‌شوند. نه در آمریکا نه در شوروی نه در هیچ جا یک نظام، مقدس نیست. نظام باید در خدمت انسان باشد. و این دقیقا یعنی در خدمت مردم بودن. همانند یک نوکر که در خدمت ارباب خودش است. یک نوکر نباید مقدس انگاشته شود. بلکه اگر چیزی ارزش باشد، انسان است؛ مردم هستند.

آینده روشن است. همه نظام‌های مقدس فروخواهند پاشید. و خداهای دروغین از بین خواهد رفت. دنیای ریاکاران و فریب‌کاران از بین خواهد رفت. و واقعیاتی که خدا آفریده است؛ چونان طلوعی صبحگاهی، خواهد درخشید.

نوشته شده در تاریخ 23 خرداد 99    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: سیاسی،     | نظرات()


رفتن به بالای صفحه

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic